راضى باشند ) و ياران و اعوان ظالمان حتى آن كسى كه قلمى از براى ايشان تراشيده و يا دواتى به جهت ايشان حاضر نموده ؟ پس همگى را در تابوتى از آهن جمع سازند و در جهنم اندازند . و فرمود : بيايد زمانى در آخر الزمان كه مردم در مسجدها گرداگرد يك ديگر بنشينند و سخن از دنيا گويند و دوست بدارند دنيا را ، پس با ايشان معاشرت و مجالست نكنيد ، و خدا هيچ گونه حاجتى به اين نوع از مردم ندارد . و منقولست از حضرت عيسى عليه السّلام كه فرمود : ميبينم دنيا را به صورت پيره‌زن كبود موى و ازرق چشم و زشت صورت و قبيح سيرت و متعفّنى كه خود را بأنواع حلى و زيور زينت داده باشد ، و پرسيده شود از او كه چند شوهر كرده‌اى ؟ و دنيا جواب گويد : از بسيارى شماره آن را ندانم ، به او گفته شود : آيا مرده‌اند يا تو را طلاق داده‌اند ؟ در جواب گويد : نه ، بلكه همه را كشتم ، به او گفته شود : واى بر حال شوهرهاى باقيمانده تو ! چرا عبرت نميگيرند از حال شوهرهاى كشته‌شده‌ات ؟ و حضرت امام حسين عليه السّلام گاه گاهى متمثل به اين شعر ميشد : يا أهل لذّات الدنيا لا بقاء لها * انّ اغترارا بظلّ زائل حمق اى كسانى كه بلذّات دنيا مشغول هستيد ! بدانيد كه بقائى براى دنيا نيست ، و هر كه مغرور شود بسايه كه زايل‌شونده است همانا بمنتها درجه حماقتست . فرموده : نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه دنيا خانه كسى است كه ( در آخرت ) خانه نداشته باشد ، و دنيا را جمع مىكند هر كه عقل ندارد ، و پيرو شهوات آن مىشود هر كه فهم ندارد ، و براى خاطر دنيا با ديگران دشمنى مىكند